|

  

      
|
Bolay mahalli ağzına göre Atasözlerimiz aşağıda sunulmuştur:
---------------------------------------------------------------------------------
| A | B | C-Ç | D | E | F | G | H | I-İ | K | M | N | O-Ö |
| P-R | S | T | U-Ü | V | Y | Z |
---------------------------------------------------------------------------------
A-a
-Aç adama dokuz yorgañ örtmüşler, gene de doymamış.
-Aç, anañ ise de kaç!
-Aç bırakma hırsız olur, çok söyleme arsız olur.
-Ağaca çıkañ geçiniñ, dağa çıkañ oğlağı olur.
-Ağır ol ki, beğ desinler
-Akılsız kopek yol gocatır
-Amañ dayım, amañ dayım, herkesten aldım payım.
-Anamıñ ekmeğine guru, ayranına duru demem
-Añız battı, gış bastı.
(Bu atasözümüz; anız toprağa karışınca, artık kış mevsimi başlar anlamı
taşımaktadır.)
-Aptal gatıra biñiñce beğ oldum, şalgam aşa giriñce yağ oldum sanneder.(zanneder)
-Asıl azmaz, bal gokmaz. Gokarsa yağ gokar, o’ñuñ da aslı ayrañdır.
-At ile avrat yiğidin bahtına.
-Az yiyeñ az üyür, çok yiyeñ zor yüyür.
-Ayranı yok içmeye arabayla gider işemeye!
B-b
-Basamaksız merdivaña (merdivene) çıkılmaz.
-Baş nere (nereye) giderse, ayak ta oraya gider.
-Besledik böyüttük danayı, tañımaz oldu anayı, babayı.
-Bindik bir âlâmete, gediyoruyuz gıyamete.
-Bir gayın, biñ goyun
-Bin goyunun olacağına bir gayının olsun.
C-c –Ç-ç
-Canavar govacak köpeğiñ kuyruğu omuzuñda olur.
-Çığrılañ yere erinme, çığrılmayañ yere görüñme.
-Çağrılmayan yere it, çağrılan yere yiğit gelir.
-Çayın keñarına çeşme yapılmaz.
-Çok gazanañ değil, az harcayañ zengin olur.
D-d
-Daldırma çakalı, yoldurma sakalı.
-Diliñi dut (tut), verdiğimi yut.
-Düğün bizim, oyna gızım.
-Dost başa düşman ayağa baker.
E-e
-Ekmeğiñ böyüğü, bezenin böyüğündeñ olur.
-El ayranı yürek soğutmaz.
-El atıña bineñ çabuk ener.
-Elden gelen öyün olmaz o da vaktinde bulunmaz
-Eliñ gazanıylañ (kazanıyla) aş gaynamaz (kaynamaz).
-Er ekmeği meydañ ekmeği, ata ekmeği zindañ ekmeği.
-Eviñi temiz dut, misafir gelebilir. Gendiñi temiz dut ölümgelebilir.
-Evlenecek oğlañ; “Aydın’a getsem”, Evlenecek gız; “ah ölsem” demiş.
F-f
-Fakırıñ (fakirin) doğurduğu ya gız, ya oğlañ. Zenginiñ doğurduğu ya beğ, ya hanım.
G-g
-Gafayıñ sığmadığı yere gövdeñi yerleştirmeye galkma.
-Galkacağın yere oturma.
-Geliñ ata binmiş ya gısmet demiş
-Gök geçiyi gören, içi dolu yağ sanır.
-Göñülsüz kopek sürüye uymaz
-Gırkı çıktı, gorku getti.
(“Kırkı çıktı, korku gitti” şeklindeki bu atasözümüz; yeni doğmuş olan çocukların kırk
gününe kadar çeşitli tehlikelerle karşı karşıya kalabileceğini, bunun için anne ve babanın korkulu bir kırk gününün bulunduğu, kırk günün dolmasından sonra korkunun biteceği inancı ile söylendiği bilinmektedir.)
H-h
-Harman yel ile, düğün el ile olur.
I-ı – İ-i
-Isıracak it dişini göstermez.
-Ismarıçla hacc kabul olmaz
-İki gaynar bir coşar, iki avrat aşı böyle bişer.
-İnanma dostuna, samañ doldurur postuna.
K-k
-Keller yağırlar, birbirini ağırlar.
-Kinit (kilit) dost içindir.
-Kız anadan ekmek bezeden olur
M-m
-Mal alanıñ, pekmez satanıñ.
-Mal, alınırkaña gazanılır.
-Malda goyunu, akrabada gayını sev.
-Mıh çıkar, emme (ama) yeri kalır.
N-n
-Nerde birlik ve beraberlik, orda dirlik ve düzeñlilik.
-Niyetler hayırsa, agıbette (akibet,gelecek) hayır olur.
O-o –Ö-ö
-Of deme, Allah de
-Oğlañ anasını, inek danasını bilir.
-Oğluñula ordu, gızıñıla gomşu ol.
-Oğlun döğmeyen özünü, kızını döğmeyen dizini döver
-Öndüç (ödünç), güle güle gider, ağlaya ağlaya gelir.
-Ödünç yeyen kesesinden yer.
-Ölü evine gideñ ağlar, düğün evine gideñ oynar.
-Oğlan dayıya kız halaya çeker.
P-p - R-r
-Para gonuşmayı, elbise yörümeyi öğretir.
-Rüzgar esmeyince, yaprak kıpırdamaz.
S-s
-Saç sefadañ, dırnak da cefadan böyür.
-Sarımsağı gelin etmişler, gırk gün gokusu çıkmamış.
-Soran dağı aşar, sormayañ ova da şaşar
-Soğuk, dirhem dirhem girer, batmañ batmañ çıkar.
-Süpürge bağından eskir avrat erinden eskir.
T-t
-Tatıñ diliñden halası añnar.(anlar)
-Tatlı tatlı yimenin, acı acı geğirmesi olur.
-Terazi dartıylan (tartı ile), her şey vaktıylan.(vakti ile)
-Topal geçiniñ (keçi ile), yaylaya göçülmez.
-Toprağı işleyen, ekmeği dişler.
U-u –Ü-ü
-Uykuya sarılañ, rızıktan mahrum kalır.
-Üveye etme özünde bulursuñ, geliniñe etme gızıñda bulursun.
-Uyandırma kerizi bulandırır denizi.
-Ummadık taş baş yarar
V-v
-Var evi kerem evi, yok evi verem evi.
-Virirseñ doyur, vurursañ duyur.
-Vücut gocar, gönül gocamaz.
Y-y
-Yazıñ başı pişenin, gışın da aşı bişer. (pişer)
-Yazıñ guru ot, gışa gatık olur.
-Yumazsan bağrnı bit yer, yemezsen malını it yer
Z-z
-Zenginin malı züğürdün çenesini yorar.
|
|